البته این حدیث نیاز به تفکر بسیار داره.

امام حسن ( علیه السلام):

انا الضامن لمن لم یهجس فی قلبه الا الرضا ان یدعوا الله فیستجاب له.

کسی که در قلبش جز رضایت و خشنودی خداوند خطور نکند من ضامن اجابت دعای او هستم.

بحار الانوار ، ج43، ص351

نکته ی حدیث میدونید کجاست؟

یهجس فی قلبه؟

این یعنی چی؟

اگر کسی نظری داشت خوشحال میشیم بشنویم .

تا حالا شده بخوایی کاری رو انجام بدی ولی ازش بترسی و همش امروز و فردا کنی؟؟؟

ما آدما وقتی از چیزی یا کاری میترسیم هی امروز و فردا میکنیم .

جالب اینجاست که هر چی به تعویق میندازیمش کاره برامون بزرگتر و سنگین تر میشه .

ولی میدونی راه مبارزه بااین مساله چیه؟؟؟

اینه که خودتو وارد کار کنی.

یعنی از هر چی ترسیدی و به نظرت سنگین بود همون کار رو انجام بده.

و جالب اینجاست که وقتی هم که ورادش شدی میبینی که اونقدر ها هم که به نظرت سخت بود دیگه سخت نیست.

امیر مومنان علی علیه السلام : هر گاه از کاری ترسیدی خود را

در آن بینداز زیرا ترس از آن کار بزرگتر از خود آن کار است.

کار بد رو حتی برای یه بار هم انجام نده ولی کار خوب رو برای یه بار هم که شده انجامش بده

میدونی چرا؟؟؟؟؟

چون که همه ی کارها به نظر من یه حجاب دارن حالا چه حجاب خوبی چه حجاب بدی

که با یک بار انجام دادنش اون حجاب پاره میشه و برای دفعات بعدی انجامش راحت تر میشه.

حالا چه کار ،خوب باشه چه کار، بد باشه!!!!

تا حالا شده توی زندگی اینقدر سست و بی اراده و نا امید بشید که دیگه حال انجام دادن هیچ کاری رو نداشته باشید؟

تا حالا شده بجایی برسید که به خودتون بگید من برای چی باید درس بخونم برای چی ازدواج کنم؟ برای چی بچه دار بشم؟ حالا انگار درس هم خوندم علمم هم بالا رفت آخرش که چی؟ حالا انگار ازدواج هم کردم آخرش که چی؟

میدونید دلیل این احساسات چیه؟ چرا انسان به این درجه میرسه؟

3 تا دلیل میتونه داشته باشه


1) نداشتن هدف

2 ) غفلت از هدف

3) عدم برنامه ریزی در زندگی


وقتی ما برای زندگیمون و کارهامون هدف نداشته باشیم . این میشه که آخرش به نا امیدی و افسردگی کشیده میشیم .

ذوق و شوق رسیدن به هدف هست که انسان رو به حرکت وا میدارد .


باید زندگی راهدف دار کنیم و هر لحظه آن هدف را در ذهن داشته باشیم و بپرورانیم تا از آن غفلت نکنیم و در نتیجه به نا امیدی کشیده نشویم .

حالا اون هدف باید چی باشه که ما رو به نا امیدی و کسالت دلمردگی نکشونه؟

انسان به علت بی نهایت بودنش و کمال طلب بودنش اگر هر چیزی غیر از خدا و رسیدن به خدا که همانند انسان بی نهایت است هدف خود قرار دهد به نا امیدی کشیده خواهد شد .

رسیدن به خدا بر عکس رسیدن به مادیات است .

هر چقدر که انسان به خداوند نزدیک تر می شود شوق و تشنگی اش برای ادامه ی راه بیشتر می شود . ولی اگر توجه کرده باشید انسان هر چیز مادی را که بدست می آورد او را ارضا نمی کند و باز هم دنبال بیشتر آن میرود چون انسان بی نهایت طلب است .

یه سوال پرسیده شد

استاد هم شروع کرد نظر فلاسفه های فلان و فلان رو در مورد عالم عقل اول و دوم و … رو گفت

یکی در اومد گفت این ها چیه معلوم نیست اصلا اینها هست یا نه . از خودشون در میارن …

دیگری گفت این آیه رو خوندی :

الم .ذلک الکتاب لا ریب فیه هدی للمتقین . الذین یومنون بالغیب و یقیمون الصلاه و مما رزقنهم ینفقون

حواست باشه یکی از نشانه های متقین رو خدا گفته که ایمان به غیب دارن

پس عوالم غیبی وجود داره ولی کیفیتش دقیق چجوره ما نمیدونیم

برای خط و خطی و حرف های درون تنگ شده

دل هوای اشکی کرده و ناله ای

دل برای با تو بودن تنگ شده

دل برای تنهایی و کلامی با تو

برای جدایی از های و هوی و شلوغی تنگ شده

این همه سر و صدا دل را تنگ می کند

دل را اسیر دنیا و غم می کند

دل برای فراموشی خود تنگ شده

دل برای تویی که خودی در او نباشد تنگ شده